Zamansız

Ölüm hak, gelecek bir gün. Hatta sen bile ne kadar hızlı geldiğine şaşacaksın. Ya senin başına gelecek, ya da sevdiğin birinin. Senin başına geldiyse şanslısın. Yine de üzgünsün. Seni gerçekten sevenler, gerçekten paramparçalar. Yani öyle umuyorsun. Sen nasıl kaybetmek istemiyorsan, nasıl korkuyorsan ölmelerinden, öyle üzülecekler senin için. Öyle berbat bir şey yaşayacaklar işte. Özellikle sevdiğin.. Aşık olduğun insan.. Bir parçasını gömmüş gibi, kalbini söküp almışlar gibi hissedecek. Sanki dünyaya doğarken yalnız doğmamış, yine sen varmışsın da, ölünce yeniden doğmuş; yapayalnız doğmuş gibi hissedecek. O andan öncesini hiç yaşamamış gibi, bir rüyadan uyanır gibi hissedecek. Her şeye alışıldığını bile bile, hiç alışamayacak gibi hissedip, alışacak. Mecbur çünkü. Yaşayamayız öbür türlü. Kalbi sızlamayacak demiyorum ama, her gün sızlamasına alışacak diyorum. Maalesef. Bir haberim var ama, o da ölecek bir gün. Bunu hatırlarsa katlanılır olur acı. Öleceğini bilirse yaşamadığını anlar. Bir rüyada olduğunu anlarsa yaşar. Uyanacağını hayal ederse, kavuşacağına inanırsa yaşar insan. Sabah uyandığında sevdiğin sana kahvaltı hazırlamış gibi gerçek ölüm, her şey rüyaymış gibi olacak yaşamak. Öldüğünde uyanacaksın, bilirsen.. Anlamanın en iyi yolu düne bakmak. (Hatırlamıyorsun.) Bir çok şeyi hatırlamaz insan. Oysa bu an gibi, şu an gibi gerçekti dün de yaşarken. Bir yıl öncesi de bu andı, şu andı yani. Bugünü bilmiyorduk. Hani nerede geçmiş yıllar? Geçmiş gitmiş işte. Bugün de bir geçmiş değil mi zaten? Yaşamak zaten bir geçiş değil mi gerçek dünyaya. Geçip gittiğimiz bir yol değil mi? Ne kadar da hızlı akıyor bu yol. Bir tren yolculuğunda manzarayı izlerken yolun bitmesini beklemek gibi yaşamak. İzlemek için çok vaktinin olmadığı, sorduklarında aklında çok bir şeyin kalmadığı, ama yine de huzur bulduğun, mutlu olduğun.. Gittiğin yerde sevdiklerin varsa, manzaranın daha da güzelleştiği, bazen sabırsızlaştığın, kısa da olsa çok uzunmuş gibi gelen bir yol.. Ama kavuşmak var. Unutmak yok. Yazılacak çok şey var, zaman yok.